Eenzaamheid | Wet maatschappelijke ondersteuning

oktober 25, 2010

Eenzaamheid komt steeds meer in de belangstelling te staan. Eenzaamheid is voor de betrokken persoon een groot probleem. Hij kan zijn emoties en ervaringen niet delen met andere mensen op de manier zoals hij dat wil. Dit kan leiden tot allerlei aandoeningen, zowel fysiek als mentaal, maar ook tot een sociaal isolement. Voor de samenleving betekent het dat eenzame mensen niet of verminderd participeren, maar ook als eenzaamheid leidt tot aandoeningen een beroep op maatschappelijke ondersteuning, en ook gezondheidszorg wordt gedaan.

Eenzaamheid komt bij ca 10 % van de bevolking voor; met een relatief hoog percentage ouderen. Maar ook onder jongeren komt het veel meer voor dan verwacht.
Eenzaamheid kent twee belangrijke aspecten, namelijk het netwerk waarin een persoon leeft en verwachtingen ten aanzien van de inhoud van de contacten die mensen hebben.

 

  1. een persoon heeft een klein netwerk
  • er zijn geen/weinig sociale contacten of de contacten duren te kort
  • geen (contact met) familie, vrienden, buren;
  • net afgestudeerde gaat in vreemde stad werken en wonen
  • iemand is werkloos (geworden)
  • een persoon is niet in staat sociale contacten te leggen
    • persoon kan niet naar buiten c.q. naar andere mensen (heeft bijv. motorische beperkingen; oriëntatieproblemen)
    • persoon heeft een psychosociale stoornis zoals autisme
    • persoon heeft verstandelijke beperkingen
  • en persoon heeft een beeld waaraan sociale contacten moeten voldoen en vindt die niet in zijn omgeving.
    • jongeren op zoek naar een partner/relatie
    • weduwen en weduwnaars
  • mensen die zich eenzaam voelen staan vaak buiten de samenleving; vanuit de samenleving is er dan behoefte om mensen ‘erbij te halen’. Door de druk van de samenleving om te participeren voelen mensen zich buitengesloten.
  • Door vergrijzing, individualisering, nieuwe media en bezuinigingen op voorzieningen is het risico aanwezig dat eenzaamheid in de samenleving zal toenemen. Aan de andere kant bieden deze trends juist ook weer kansen om mensen die het risico lopen eenzaam te worden, midden in de samenleving te laten participeren. Vanuit de Wmo liggen hier kansen voor de gemeenten om bij te dragen aan het voorkomen van eenzaamheid.

    Ook de Rijksoverheid informeert… nu nog proberen de andere groep te beschrijven, namelijk 40% van de bevolking die niet opvalt, maar er wel last van heeft.

    Meer informatie over interventies en activiteiten rond eenzaamheid: http://eenzaamheidsinterventies.posterous.com/

     


    Gearchiveerd onder:beleid, ouderen, politiek, Uncategorized, WMO Tagged: aanpak eenzaamheid, beleid eenzaamheid, eenzaamheid, ouderenbeleid, sociaal isolement, WMO